به استقبال بهمن»
مائیم مفهوم راز عشق،ازهجرتا کرانه ی وصل،باواژه ی خورشید برسینه ی دشت روئیدیم ودرچشم سحر گلهای سپیده ازنورنشاندیم.دیروز صَلای عشق زدیم وامروزبرسینه ی دشت پیام سرخ ایثار نوشتیم.وقتی که سَموم جانکاه و سوزان ستم ،پرچمهای سرخ نیلوفران خاکی را به زمین می افکندوسپیده ی صبحگاهی مدام با رخساری خونین بر صفحه ی سیاه حیات سرزمین ایران نمودار می شدوروزهای روشن چون شب تاریک رو به افول می نهاد وجامه ی تزویر وتدلیس تن زخم خورده ی تاریخ را در حجاب بی عفتی های خود مستور کرده بود وگرد بادخشن و بی رحم خزان ،برگهای زرین ودرخشان را درهبوب سردو ناملایم خود به رقص در می آورد وگلدان بی روح تاریخ ایران مشحون از خارهای تعدی وستم بودو.............

که ناگهان خورشیدی تابنده از شرق عالم ظهورکردکه با طلیعه ی درخشانش حقایق مستور شده را در پشت پرده های جها لت وتاریکی نمایان نمود. او فانوسی درخشان برلب دریای مواج خشم مردم ،وناخدایی بود که سفینه ی طوفان زده ملت ایران را درمیان امواج سهمگین ومهلک با درایت ومتانت ودر نهایت فلاحت ورستگاری به ساحل سعادت وخوشبختی رهنمون شداو کسی نبود جز امـــــام خمیــــــــنـی(ره) او کهکشانی نورانی وفروزان درراه گمشدگان عشق وستاره ای پرفروغ بودکه اعماق وجودمردم را با انوار تابان خویش روشن می کرد.اوباآمدنش خزان سردرا به بهارسرزندگی ونشاط تبدیل کردوامید را به دل های محزون وگرفته ی مردم این سرزمین برگرداند

بیست ودوم بهمــــن، آمدن پیـر جمــاران، طلیعه ی خورشید بهاران بربام ایران،پیروزی قیـام سربــــداران،نـزول گـل واژه های ایمــان،تجلی روح امیددرکالبد زمــان،دمیدن عطرخوش یاران،بارش نور قرآن، به ثمر نشستن خون شهیـدان ،پایان عمر خــزان ،افول جورمفسدان ،حیات مجددایران ،است.

بهمـــن،غـزل شهــــادت،مثنـوی شهــــامـت،قصیده ی رشــــــادت، دوبیتـی صداقـــــت ،رباعــی معرفــت،ترجیع بنـدی عرفــــانی،ترکیـب بندی روحــــانی، ،قطعه ای سـرمـــدی،قالبـی پـولادی و مسمـطی هزار بند است ، بهمـــن قافیه ی شعر زرین انقلاب ،ردیف دل انگیز دیوان شاعـران ،بوستـانی پرنـگار ،گلستـانی پر بهـار،شاهنامه ای استـوار،تذکره ای ماندگاروگنجینه ای رازدار بر لوح سیمین و نگارین دیوان فاخرشعرزمــان است که به صراحت ادبیــات معاصر در توصیف اوصاف باسق وبدیع آن عاجز است.

بیست ودوم بهمن ماه ،فصلی درخشان وتابناک درکتاب تاریخ ایران اسلامی است که صفحات زرین آن ،چشم هرخواننده ای را خیره می نماید.قصه ای بلندتر ازشاهنامه فردوسی وروایتی طولانی تر از مثنوی مولوی است.بهمن تابلویی هزارنقش است که هر رنگ آن جلوه ای زیبا از،همت ورشادت مردمانی است که بت تاریخ رادرگلخن تباهی فرستادندوخورشیدآزادی واستقلال رادرزمهریربی عدالتی به نظاره نشستند.بهمن ماه به اهتزازدرآمدن درفش آزادی خواهی وعدالت به دست رادمردان ووارستگان ومجاهدانی است که نتوانستند ستم جباران وجورمفسدان رابرگرده ی خویش تحمل نمایند.بهمن ماه طلوع خورشیدی بود که هیچ گاه شاهد افول وغروب آن نخواهیم بودوبهاری بود که هیچ وقت شاهدپژمردگی آن نیستیم،خورشیدی همیشه تابناک وبهاری ماندگاروجاوید است.

ای بهمــــــن: سرود زیبـایت ترنـم عاشقان،تمثـال در خشـانت منـظر معشوقان،زمـزمه ی نامـت تسبیح مجاهـــدان وپایـداری قامت استوارت ،خـون شهیـــدان است.

ای بهمن:

من نام تورا به عاشقان خواهم گفت/ برلاله رخان مهربان خواهم گفت

من نام تورا به سینه حک خواهم کرد/ برخلق جهان به صدزبان خواهم گفت

مجتبی غلامی دبیر زبان وادبیات فارسی