« نمــــــــاز»

به نام نقش بند صفحه ی خــاک عِــــذار افروز مه رویان افــلاک

خداوندی که درذاتش علل نیست جهانداری که درمُلکش خلل نیست

الهی یکتایی،بی همتایی،قیوم وتوانایی،از عیب مصفایی،ازشریک مبرایی، جان داروی دلهایی، مَسند نشین استغنایی،به توزیبد مُلک خدایی.

انسان درمسیر حرکت خود دراین حیات مادی وفریبنده لحظاتی به یادماندنی وشیرین را سپری می کند،که از بین آنهالحظه ای شیرین تر ازبرقراری ارتباط قلبی با خالق خود برای او وجود ندارد که آن لحظه ی ماندگار چیزی جز ادای نماز نمی باشد.جایگاه وارزش نمازدردین اسلام همانند مقام وجایگاه سر برای تن وجسم آدمی است.بنابراین نماز دردین مقدس اسلام از یک جایگاه وقداست خاصی برخوردار می باشد که قبولی سایر عبادات درگرو پذیرش نماز از جانب خداوند بلند مرتبه می باشد.

نماز زیباترین مفهوم ومصداق عبادت است ودر بین سایرعبادتها وفضیلت ها ،هیچ عبادتی نمی تواند به اندازه ی نماز قلب کوچک انسان را به دریای رحمت بی انتهای خداوند وصل نماید وروح آدمی را ازسرچشمه ی جوشان وخروشان الطاف وکرامات بی حدوحصرذات حق سیراب نماید.

نمازفرصتی مهم برای انسان است تا با آن بتواند روان خودرا درآب طهارت عشق ازپلیدیها پاک نماید،تجلی گاه عشق راستین عاشق به معشوق ازلی وتسلیم شدن محض دربرابر معبود جاودان است، آیینه ی تمام نمای حُب عابد به معبود ومحوشدن در صفات بی نهایت معشوقی است که دارنده ی تمام جمالات وکما لات عالم هستی می باشد، نمایش صفای باطن وعشق درونی مخلوق به خالق است ،بزرگداشت وتکریم مقام رفیع وبی بدیل خداوند،تنزیه،تسبیح وتهلیل گفتن ذات بی همتای باری تعالی وسخن گفتن بی پرده وابهام وبه دوراز هرگونه ریا وتزویر میان عاشق ومعشوق حقیقی است.

نمازعالی ترین عمل مومن ونجوای خالصانه ی او از سر عشق،دل بریدن وانقطاع ازغیر حق،نوشیدن شهد شیرین عشق ومستی ازشراب ناب الهی،غوطه خوردن در بحر لا یتنهاهی معرفت وعرفان حق تعالی،روی نهادن بردر میخانه ی عشق،چنگ زدن در ریسمان محکم الهی، جلا دهنده ی قلبهای زنگارزده ودلهای مکدر،راهنمای گمراهان به راه راست ،معراج مومن و وسیله ی تقرب جستن به جایگاه فنا ناپذیر عالم هستی می باشد،مقامی که از هرگونه تباهی ،فساد وتزلزل به دور است

نمازسفری بدون هزینه وعاری از هرتوشه وزاد به دیار بصیرت،گام نهادن دروادی خوش معرفت ،قدم زدن در باغ ربوبیت،بوییدن گلهای جمال وکمال خداوند است.استعانت در یافتن طریق سعادت ،دوری جستن از ضلالت ورهنمون شد به ساحل نجات ،حضور یافتن برسر سفره ی کرامت وبخشش الهی وتداعی کننده ی این نکته است که خداوند بزرگتر از فکر واندیشه ی بشری وچیزی فراتر از عقل انسانی است.توجه به بعد معنوی این فریضه در کلام قرآن مجید ،بزرگان واولیای دین ما به خوبی روشن است که:

«الصّلاهُ عَمودُ دین»: نمازعماد وستون دین است،دین به مثابه ی خیمه ای است که نماز ستون ورکن محکم آن است وارزش وبهای دین به نماز است که بدون آن سایر فرایض ازدرجه ی اعتبار ساقط می باشند.

«الصلاهُ تَنهی عنِ الفَحشا وَالمُنکر»: نماز فریضه ای است که انسان را از آنچه که زشت وناپسند است باز می داردوسدی محکم در مقابل زشتی ها وپلیدی ها می باشد.اهمیت وارزش نماز به حدی است که پیامبر عظیم الشان ما درمورد آن می فرمایند که:« روشنی چشم من در نماز است:» همچنین امام خمینی در مورد این واجب الهی این چند بیت زیبا را بیان می کنند:

بردرمیــکده از روی نیــــــــــاز پیش اصحاب طریقت به نمازآمده ام

ازنهان خانه ی اسرار ندارم خبری به درپــیر مغان صاحب راز آمـده ام

تا کند پرتو رویت به دو عالم غوغا بردر هرذره به رازونیـــاز آمــــده ام

باباطاهرنیزدرمیان دوبیتی های زیبای خود به خوبی سرنوشت ومقصد کسانی را که به این فریضه روی آورده اند به نحوی روشن توصیف کرده است که:

خوشا آنان که الله یارشان بی بحمد وقل هو الله کارشان بی

خوشاآنانکه دائم درنمــازند بهشت جاودان بازارشان بــی

وکلام آخر اینکه نماز والاترین وبالاترین فریضه ی الهی می باشد که ارزش واعتبار حیات وممات آدمی به اقامه وتکریم این عمل پسندیده والهی بستگی دارد وهمانا گرامی ترین انسانها نزد خداوند باتقوی ترین آنها می باشد.